Niepozorne miejsca często potrafią zaskoczyć nas najbardziej. Tym razem trafiliśmy do dość sporej zniszczonej opuszczonej obory, która znajduje się niedaleko opuszczonego domu, w którym byliśmy już wcześniej.
Sama obora nie wyglądała na miejsce, które mogłoby kryć jakąś niezwykłą historię. W środku znajdowały się stare koryta dla zwierząt, zniszczone elementy konstrukcji, dziury w podłożu i pozostałości dawnego gospodarstwa.
Mimo tego już przed rozpoczęciem naszego śledztwa zwróciliśmy uwagę na coś nietypowego. Przechodząc po terenie z miernikami K2, zaczęliśmy otrzymywać tutaj wyraźne wskazania pola elektromagnetycznego.
To wystarczyło, żebyśmy postanowili sprawdzić to miejsce dokładniej.
Zobacz film z tego miejsca
To właśnie Diana pokazała nam tę lokalizację
Tym razem nie byliśmy sami.
Towarzyszyła nam Diana – jedna z naszych widzek, która pochodzi z okolicy i to właśnie ona pokazała nam tę opuszczoną oborę.
Diana znała to miejsce, ponieważ – jak sama powiedziała podczas nagrania – mija je praktycznie codziennie. Wcześniej była już z nami podczas jednej z wypraw, jednak wtedy eksplorowaliśmy ten teren za dnia.
Tym razem postanowiliśmy przyjechać po zmroku i przeprowadzić tutaj pełne śledztwo paranormalne.
W skład naszej ekipy weszli również Ula i Adam, a Diana mogła z bliska zobaczyć, jak wyglądają nasze badania i komunikacja z potencjalnymi bytami.
„Ja je mijam codziennie.”
To właśnie sprawiło, że jej obecność była dla nas dodatkowo interesująca. Nie była przypadkową osobą, która pierwszy raz zobaczyła to miejsce – znała okolicę i sama wskazała nam ten niepozorny budynek.
Pierwsze wskazania K2 w opuszczonej oborze
Jeszcze zanim rozpoczęliśmy właściwą sesję, Adam miał tutaj wcześniej bardzo wysokie wskazania na K2.
Według naszych obserwacji miernik momentami dochodził do poziomu pomarańczowego, a nawet czerwonego.
To właśnie dlatego postanowiliśmy nie przechodzić obok tego miejsca obojętnie.
W środku szybko zauważyliśmy, że nie mamy tutaj zbyt wiele do oglądania. Była to po prostu stara obora – zniszczona, opuszczona i mocno nadgryziona przez czas.
Jak jednak wielokrotnie przekonaliśmy się podczas naszych eksploracji, wygląd miejsca nie zawsze mówi nam, czego możemy się po nim spodziewać.
„Nie można wykluczać takich miejsc, bo dość często bywało tak, że właśnie takie niepozorne miejsca miały największą aktywność paranormalną.”
Dlatego rozstawiliśmy urządzenia i rozpoczęliśmy badanie.
Czy ktoś był tutaj z nami?
Na początku zaczęliśmy prosić potencjalną obecność o zbliżenie się do urządzeń.
Chcieliśmy sprawdzić, czy reakcje K2 będą pojawiały się w konkretnych momentach i czy będziemy mogli w jakiś sposób powiązać je z naszymi pytaniami.
W pewnym momencie urządzenie rzeczywiście zareagowało.
Pojawiały się kolejne skoki, a my zaczęliśmy prosić, aby ewentualna obecność podeszła bliżej.
Nie traktowaliśmy jednak samych wskazań jako jednoznacznego dowodu na obecność ducha. K2 reaguje na zmiany pola elektromagnetycznego, dlatego zawsze bierzemy pod uwagę również naturalne przyczyny.
Mimo to reakcje były dla nas wystarczająco interesujące, żeby kontynuować sesję.
„Czy doszło tutaj do tragedii?”
W pewnym momencie zaczęliśmy pytać o historię tego miejsca.
Interesowało nas przede wszystkim to, czy na terenie opuszczonej obory lub w jej najbliższej okolicy mogło kiedyś wydarzyć się coś tragicznego.
Podczas komunikacji pojawiły się słowa, które zaczęliśmy kojarzyć z tragedią i wojną.
Padło między innymi pytanie:
„Czy doszło tutaj do tragedii w tym miejscu?”
Otrzymana odpowiedź została przez nas odebrana jako potwierdzenie.
Później temat wojny zaczął pojawiać się jeszcze kilkukrotnie.
Zaczęliśmy więc zastanawiać się, czy miejsce to mogło mieć związek z wydarzeniami wojennymi, szczególnie że podczas sesji pojawiły się również sugestie dotyczące osób, które mogły tutaj zginąć.
Oczywiście nie mieliśmy wtedy żadnych historycznych dokumentów potwierdzających taką wersję. Były to jedynie odpowiedzi uzyskane podczas naszego śledztwa
Coś zaczęło podążać za Ulą
Najbardziej niepokojący moment całej wyprawy wydarzył się podczas obserwowania jednego z urządzeń.
Zauważyliśmy coś, co wyglądało tak, jakby znajdowało się bezpośrednio za Ulą.
Początkowo nie byliśmy pewni, co właściwie widzimy. Po chwili jednak zaczęliśmy zauważać, że coś jakby przesuwa się za nią.
W pewnym momencie padły słowa:
„Patrz jak ją ciągnie. Ej, on ją ciągnie.”
Atmosfera natychmiast się zmieniła.
Ula zaczęła się bać, a my sami przestaliśmy traktować sytuację jako zwykłą ciekawostkę. Próbowaliśmy sprawdzić, czy to, co zauważyliśmy, może reagować na nasze polecenia.
Poprosiliśmy potencjalną obecność, aby podeszła do urządzenia stojącego na ziemi.
I właśnie wtedy ponownie pojawiła się reakcja, którą uznaliśmy za bardzo interesującą.
„Nie, to nie jest śmieszne. Ja się boję.”
W pewnym momencie zaczęliśmy nawet sprawdzać, czy to coś rzeczywiście „idzie” za Ulą.
Nie udało nam się oczywiście jednoznacznie ustalić, co obserwowaliśmy. To jeden z tych fragmentów nagrania, który najlepiej obejrzeć samemu i wyrobić sobie własne zdanie.
„Mam nadzieję, że tego nie wezmę na plecach do domu”
Po tej sytuacji pojawiła się kolejna obawa.
Zaczęliśmy zastanawiać się, czy potencjalna obecność mogłaby w jakiś sposób podążyć za nami poza teren opuszczonej obory.
Padło wtedy zdanie:
„Mam nadzieję, że tego nie wezmę na plecach do domu.”
Była to oczywiście reakcja na sytuację, której byliśmy świadkami, ale dobrze pokazuje, jak mocno atmosfera w tym momencie wpłynęła na całą ekipę.
Kim był Tomek?
W dalszej części naszego śledztwa pojawił się kolejny bardzo interesujący element.
Zapytaliśmy o imię potencjalnej obecności.
Odpowiedź brzmiała:
„Tomek.”
Imię pojawiło się podczas sesji więcej niż raz, dlatego zaczęliśmy zadawać kolejne pytania.
Czy Tomek był związany z tym miejscem?
Czy pracował tutaj?
Czy zajmował się zwierzętami?
Czy właśnie tutaj zginął?
W pewnym momencie zaczęliśmy nawet zastanawiać się, czy to właśnie Tomek mógł być obecnością, którą wcześniej zauważyliśmy w pobliżu Uli.
Nie mogliśmy tego oczywiście potwierdzić, ale połączenie kilku odpowiedzi sprawiło, że temat zainteresował nas jeszcze bardziej.
Czy w tym miejscu doszło do śmierci?
W pewnym momencie zaczęliśmy pytać o śmierć i wydarzenia, które mogły mieć miejsce w przeszłości.
Pojawiły się pytania o to, czy Tomek zmarł właśnie tutaj, czy zajmował się zwierzętami oraz czy był związany z dawnym gospodarstwem.
Odpowiedzi były momentami trudne do jednoznacznego zinterpretowania.
Jednocześnie podczas sesji pojawiła się informacja, że potencjalnych obecności może być więcej.
Zapytaliśmy:
„Ilu ich tu jest?”
Odpowiedź brzmiała:
„Cztery.”
To kolejny fragment, który zwrócił naszą uwagę, ponieważ wcześniej również mieliśmy wrażenie, że podczas komunikacji odpowiada więcej niż jedna osoba.
Wojna i historia opuszczonego gospodarstwa
Temat wojny zaczął powracać w kolejnych pytaniach.
Zapytaliśmy wprost, czy wydarzenia związane z tym miejscem mogły mieć związek z wojną.
Otrzymaliśmy odpowiedzi, które odebraliśmy jako potwierdzenie.
W pewnym momencie padło również pytanie, czy w tym miejscu ginęli ludzie.
To właśnie wtedy zaczęliśmy zastanawiać się, czy teren, na którym znajduje się dzisiejsza opuszczona obora, mógł w przeszłości być związany z wydarzeniami wojennymi.
Jeżeli rzeczywiście przez tę okolicę przechodził front, historia tego miejsca mogłaby być znacznie bardziej skomplikowana, niż wskazuje na to jego obecny wygląd.
Nie mamy jednak wystarczających informacji historycznych, aby stwierdzić, że dokładnie tak było.
Dlatego również tutaj pozostawiamy znak zapytania.
Czy doszło tutaj do pożaru?
W drugiej części sesji pojawił się również temat pożaru.
Zapytaliśmy, czy to miejsce mogło kiedyś spłonąć.
Stan budynku rzeczywiście mógł wywołać takie skojarzenia, jednak sami nie wiedzieliśmy, czy w przeszłości rzeczywiście doszło tutaj do pożaru.
Pytaliśmy również, czy Tomek mógł być obecny w czasie takiego wydarzenia.
Nie uzyskaliśmy jednak informacji, które pozwoliłyby nam potwierdzić tę historię.
Dlatego nie chcemy przedstawiać jej jako faktu.
To jedynie jedna z hipotez, która pojawiła się podczas naszego śledztwa.
Diana również spróbowała nawiązać kontakt
W pewnym momencie postanowiliśmy dać Dianie możliwość zadania własnych pytań.
W końcu to właśnie ona pokazała nam to miejsce i pochodzi z okolicy.
Zastanawialiśmy się nawet, czy potencjalna obecność mogła ją kojarzyć.
„Ona jest tutaj z okolic, więc może ją kojarzy ktoś.”
Diana sama również przyznała później, że nocna wyprawa zrobiła na niej dużo większe wrażenie niż wcześniejsza wizyta za dnia.
„Tym razem jest ciekawiej. O wiele ciekawiej, bo jest ciemniej.”
To właśnie nocna atmosfera sprawiła, że ta sama lokalizacja wyglądała zupełnie inaczej niż podczas wcześniejszej wizyty.
Niepozorne miejsce, ale bardzo ciekawa sesja
Kiedy kończyliśmy nasze śledztwo, zgodnie stwierdziliśmy, że opuszczona obora była miejscem, którego zdecydowanie nie powinniśmy pomijać.
Nie był to ogromny pałac, stary szpital czy znane miejsce owiane legendami.
Była to niewielka, zniszczona obora, którą można by zwyczajnie minąć.
A jednak podczas naszego badania pojawiły się:
- wyraźne wskazania K2,
- odpowiedzi dotyczące tragedii,
- motyw wojny,
- imię „Tomek”,
- odpowiedź sugerująca obecność czterech osób,
- oraz sytuacja, w której mieliśmy wrażenie, że coś podążało za Ulą.
Nie oznacza to oczywiście, że wszystkie te wydarzenia muszą mieć paranormalne wyjaśnienie.
W takich miejscach zawsze staramy się zachować zdrowy rozsądek i brać pod uwagę również naturalne przyczyny.
Jednocześnie trudno było nam przejść obojętnie obok tego, czego doświadczyliśmy tej nocy.
„Niepozorne miejsce, ale było ciekawie.”
I chyba właśnie to zdanie najlepiej podsumowuje całą wyprawę.
Co mogło wydarzyć się tutaj w przeszłości?
Po zakończeniu sesji zaczęliśmy zastanawiać się, jaka może być prawdziwa historia tego miejsca.
Czy rzeczywiście w okolicy mogły rozgrywać się wydarzenia wojenne?
Czy ktoś mógł tutaj zginąć?
Czy obora była częścią dawnego gospodarstwa?
Czy rzeczywiście mogła być związana z pożarem?
A przede wszystkim – kim był tajemniczy Tomek?
Nie znamy odpowiedzi na te pytania.
Podczas naszego śledztwa zebraliśmy jedynie pewne wskazówki, które być może kiedyś uda się zweryfikować na podstawie dokumentów lub historii tego regionu.
Czy w opuszczonej oborze naprawdę coś było?
To pytanie pozostawiamy Wam.
Z naszej perspektywy była to jedna z ciekawszych sesji, jakie przeprowadziliśmy w tak niepozornym miejscu.
Szczególnie interesująca była sytuacja związana z Ulą oraz późniejsza komunikacja, podczas której pojawiło się imię Tomek i temat wojny.
Nie chcemy jednak mówić, że na pewno mieliśmy kontakt z duchem czy innym bytem.
To Wy możecie ocenić, co zobaczyliście i usłyszeliście na nagraniu.
Czy zauważyliście coś, czego my nie dostrzegliśmy?
Jeżeli podczas oglądania filmu zauważyliście coś nietypowego, koniecznie zwróćcie uwagę na konkretną minutę.
Być może wychwyciliście coś, czego podczas samej eksploracji nie byliśmy w stanie zauważyć.
Szczególnie warto przyjrzeć się fragmentowi, w którym coś miało znajdować się za Ulą, oraz momentom, w których urządzenia reagowały na nasze pytania.
Bo być może ta opuszczona obora skrywa jeszcze więcej, niż udało nam się zobaczyć tej nocy.
Podsumowanie
Ta wyprawa po raz kolejny pokazała nam, że nie zawsze warto oceniać miejsce po jego wyglądzie.
Do tej opuszczonej obory trafiliśmy dzięki Dianie, naszej widzce z okolicy. To właśnie ona pokazała nam ten budynek, który wcześniej zwyczajnie przeoczyliśmy.
Przyjechaliśmy tutaj z ciekawości, a zakończyliśmy z całą masą pytań.
Czy naprawdę wydarzyła się tutaj tragedia? Czy okolica była związana z wojną? Kim był Tomek? I przede wszystkim – co takiego mogliśmy zaobserwować w pobliżu Uli?
Tego na razie nie wiemy.
Wiemy natomiast jedno: niepozorne miejsca naprawdę potrafią nas zaskoczyć.
Jeżeli chcecie zobaczyć wszystkie reakcje urządzeń, pełną sesję oraz momenty, o których pisaliśmy w tym artykule, koniecznie obejrzyjcie cały materiał.
A jeśli już go widzieliście – napiszcie nam w komentarzu, co Waszym zdaniem wydarzyło się w tej opuszczonej oborze.
